Pałac w Knossos jest najbardziej znaną pozostałością po cywilizacji minojskiej. Pałac w Knossos był jednocześnie centrum tej cywilizacji. Miejsce to kojarzone jest głownie z historiami pochodzącymi z greckich mitów o Labiryncie i żyjącym tam Minotaurze oraz Dedalu i Ikarze.

Pierwszy kompleks pałacowy został zbudowany około 2000 r. p.n.e, ale wkrótce został kompletnie zniszczony przez trzęsienie ziemi w 1700 r. p.n.e. Na tym miejscu został natychmiast zbudowany nowy kompleks pałacowy, o skomplikowanej strukturze, która przypominała labirynt. W połowie 15 wieku p.n.e pałac został częściowo zniszczony przez Achajów, którzy najechali Kretę z Grecji kontynentalnej. Całkowite zniszczenie pałacu nastąpiło w 14 wieku p.n.e (prawdopodobny wpływ wybuchu wulkanu na Santorini).

Płac w Knossos

W końcu 19 wieku zaczęto wykopaliska na tym stanowisku archeologicznym, jednak kompleksowa eksploracja starożytnych zabytków zostały przeprowadzone przez Sir Artura Evansa w latach(1900-1913 and 1922-1930). W trakcie wykopalisk nie zauważono żadnych instalacji militarnych

Pałac w Knossos jest największym i najbardziej spektakularnym przykładem cywilizacji minojskiej. Powierzchnia tego kompleksu zajmuje prawie 20 000 km kwadratowych. Piętrowe zabudowania na tym obszarze zostały dostosowane do ukształtowania terenu. w dolnych partiach kompleksu pałacowego mieściły się pomieszczenia gospodarcze i produkcyjne. Odnalezione pozostałości wskazywały na istnienie warsztatów garncarskich i kamieniarskich, oraz magazynów służących do gromadzenia pożywienia.

Delfy (autor:Jason-Morrison)

Sława wyroczni była tak wielka, że sięgało po za obszar starożytnej Grecji. Po porady zwracano się też z Egiptu i krajów Azji Mniejszej. Odpowiedzi na nurtujące przybyszów pytania udzielane były przez kapłankę Pytię, która pod wpływem narkotycznych oparów formowała niejasne odpowiedzi. Taka dwuznaczność rad powodowała, że nie można było podważyć wiarygodności podawanych zaleceń.

Poszukując odpowiedzi na nurtujące ich pytania pielgrzymi przynosili ze sobą wartościowe dary, w nadziei zyskania przychylności wyroczni, co spowodowało przez wiele wieków nagromadzenie wielkiej ilości różnorakich  przedmiotów, które dziś są cennymi zabytkami.Wraz ze wzrostem znaczenia i zamożności tego świętego miejsca, które przez Greków było uważane za centrum świata, zaczęły powstawać coraz bardziej imponujące obiekty religijne,skarbce dla innych miast greckich jak i obiekty służące do przeprowadzania zawodów sportowych.

Olimpia

Tym sposobem położona na uboczu Olimpia stała się jednym z najważniejszych  religijnych, kulturalnych i sportowych centrów starożytnej Grecji i całego świata. Mimo ciężkich czasów jakie doświadczyła Grecja po okresie świetności, idea szlachetnej rywalizacji i współzawodnictwa przetrwała do kilkanaście wieków dając podwaliny pod nowożytną ideę olimpijską.

Na terenie archeologicznego stanowiska w Olimpii znajduje się wiele obiektów o różnym przeznaczeniu. Centralny punkt stanowi świątynia Zeusa, do której w starożytnych czasach podążali Grecy z najdalszych zakątków kraj, by składać dary i prosić o pomyślność. Dziś o potędze świątyni świadczą tylko pozostałe kolumy doryckie.

Są tu też podobne pozostałości po świątyni Hery, jednej z  najstarszych monumentalnych świątyń greckich.  Świątynia ta położona jest  w północno- zachodniej części świętego miejsca Atis, w pobliżu południowych zboczy góry Kronios.

W południowej części znajdują się pozostałości po starożytnym stadionie olimpijskim. Wymiary tego obiektu to 212m na 30-34m.  Wokół stadionu były umieszczone podwyższenia, aby widzowie mieli możliwość obserwowania zmagań atletów. Wielka popularność zawodów sportowych sprawiła, że dość szybko zatraciły one swój religijny charakter i stały się wydarzeniem rozrywkowym.